Αυτές τις μέρες, όσα συμβαίνουν γύρω μας με πνίγουν.
Η Εισαγγελία αρνείται να εξεταστούν τα υπολείμματα των θυμάτων των Τεμπών για τυχόν χημικά που τους έκαψαν, αλλά δίνει εντολή να εξεταστούν για ναρκωτικά, θυμίζοντάς μας πως η "δικαιοσύνη" λειτουργεί κατ' εντολή την Κυβέρνησης και όχι για την απόδοση του δικαίου.
Δημοσιεύθηκαν οι φωτογραφίες με τους ατρόμητους Αγίους της Λευτεριάς, τους Κομμουνιστές της Καισαριανής του '44, θυμίζοντάς μου τι τράβηξαν ο παππούς μου και η γιαγιά μου, τα βασανιστήριά τους, την εξορία, τις διώξεις, τη φυλακή, τα χαμένα τους νιάτα.
Ένα σκάφος του Λιμενικού, περνά πάνω από φουσκωτό μεταναστών στη Χίο, σκοτώνει ανθρώπους και το δίλημμα που βάζει η Δεξιά και οι υπάνθρωποι ακόλουθοί τους, είναι: με το Λιμενικό ή με τους παράνομους; Δεν γίνεται να είμαστε με την αξία της ανθρώπινης ζωής; Δεν γίνεται; Δεν γίνεται να μην σκοτώνονται μεταξύ τους οι χαμηλόμισθοι για χάρη της Chevron, της Exxon και των ντόπιων συνεργατών τους σε Ελλάδα και Τουρκία;
Σήμερα οι ειδήσεις με αποτελείωσαν. Μερικές δεκάδες εργαζόμενοι της Βιολάντα, έτρεξαν να στηρίξουν τον αφεντικούλη τους που ανακρίνεται για κακουργήματα. Χειροκροτούσαν και επευφημούσαν το αφεντικό που κοντοστάθηκε με τη SAAB του, μπροστά από τα φτωχαδάκια. Εκείνα τον χαιρετούσαν και τον χειροκροτούσαν, σαν να του λέγανε: "εδώ είμαι αφεντικούλη, μη με απολύσεις αύριο που θα σε αθωώσουν". Αυτό άλλωστε είναι το θέμα. Ξέρουν πως το αφεντικό "θα τη βγάλει καθαρή". Ο Άδωνις - Σπυρίδων δήλωσε εξ'αρχής πως στο εργοστάσιο όλα ήταν άψογα και είχαν γίνει όλοι οι έλεγχοι, παρά τα όσα διαπίστωσε η Πυροσβεστική. Ο άλλος υπουργός, ο Παπαστεργίου, είναι ο μηχανικός που βεβαίωσε την επίβλεψη της λειτουργίας του εξοπλισμού, αποκρύπτοντας παράνομες δεξαμενές, αισθητήρες εκτός λειτουργίας, παράτυπες "πατέντες" και κατασκευές, ενώ στο τοπογραφικό που υπογράφει δεν υπάρχει ούτε το υπόγειο, ούτε οι παράνομες δεξαμενές. Όλοι μπλεγμένοι δηλαδή. Οπότε, οι εργαζόμενοι ξέρουν οτι τίποτα δεν θα γίνει. Η κυβέρνηση θα σώσει τον δικό της. Σκασίλα τους λοιπόν αν πέθαναν οι συναδέλφισσές τους. Ο θάνατός σου - η ζωή μου. Το μεροκάματο να πέφτει και όλα τ'άλλα σκασίλα μας. Θυμήθηκα πως το 1942, παρά τις απειλές Τσολάκογλου και Γερμανών και παρά το οτι τους επιστράτευσαν και αποφάσισαν ποινή θανάτου για όσους απεργούσαν, οι Δημόσιοι υπάλληλοι κατέβηκαν σε απεργία, βλέποντας να πεθαίνει κόσμος ακόμα και μέσα στα Δημόσια Καταστήματα υπηρεσιών. Άλλα χρόνια, άλλες συνθήκες, πιο άγριες, με ανθρώπους πιο ώριμους.
Τιμή και δόξα στην κα Στέλλα Φώλια που βλέποντας την κινητοποίηση των υποτακτικών στα Τρίκαλα, δεν άντεξε, σταμάτησε το αυτοκίνητό της και στάθηκε απέναντί τους, φωνάζοντας το αυτονόητο: ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ;
Τόσο εύκολα ξεχάσανε τις πέντε γυναίκες που χάθηκαν άδικα; Τόσο εύκολα αδιαφορούν για το οτι μπορούσαν όλοι τους να είναι στη θέση των νεκρών;
Ξεχείλισε ο βόθρος παιδιάααα. Δεν πάει άλλο. Η σαπίλα από τα κάτω πάει προς τα πάνω και από τα πάνω διαχέεται σε όλη τη χώρα. Δεν αντέχω άλλο. Κανείς δεν αντέχει. Κάτι πρέπει να αλλάξει. Από τα κάτω, γιατί οι από πάνω δεν μπορούν και φοβούνται όταν δεν μας ελέγχουν. Ας αρχίσουμε να τους φοβίζουμε εμείς λοιπόν.
Στις επόμενες εκλογές, η αποχή είναι έγκλημα. Ψηφίστε ένα "μικρό" κόμμα, ένα κόμμα που μάλλον δεν θα μπει στη Βουλή για να σας προδώσει, ψηφίστε οτιδήποτε νομίζετε. Όχι ραγιάδες, όχι όσους έχουν κυβερνήσει, όχι Μεσσίες, όχι αναδιανεμητές καρεκλών και νέα τζάκια, όχι ναζί και ψευτοπατριώτες. Κάντε όμως κάτι. Δεν πάει άλλο!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου