ΕΙΝΑΙ ΟΙ “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ” ΤΩΝ ΗΠΑ, Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ;
Η απόπειρα δολοφονίας κατά του Τραμπ, ήρθε να προστεθεί στις παρόμοιες ενέργειες κατά ηγετών των τελευταίων χρόνων, όπως και σε σειρά άλλων σημαντικών γεγονότων.
Στις 13 Ιουλίου 2024, στο Μπάτλερ της Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, ένας νέος άνδρας, πυροβόλησε εναντίον του υποψήφιου των Ρεπουμπλικάνων και πρώην Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ.
Στις 19 Μαίου 2024, την ώρα που το ελικόπτερο στο οποίο επέβαιναν Ιρανοί υψηλοί αξιωματούχοι, περνούσε τα σύνορα από το Αζερμπαϊτζάν προς το Ιράν, μετά από συναντήσεις με την Αζέρικη ηγεσία, αυτό κατέπεσε και έφερε το θάνατο στον Πρόεδρο του Ιράν Ιμπραχήμ Ραΐσι και τον υπουργό εξωτερικών της χώρας Χουσέιν Αμίρ Αμπντολαχιάν, μαζί με άλλους αξιωματούχους.
Στις 15 Μαΐου 2024, στην πόλη Χαντλοβά της Σλοβακίας, πυροβολήθηκε ο πρωθυπουργός της χώρας Ρόμπερτ Φίτσο. Ως και σήμερα, δεν έχει αναρρώσει πλήρως και δεν έχει επιστρέψει στα καθήκοντά του.
Στις 18 Οκτωβρίου 2022, σκανδιναβικά ΜΜΕ αναφέρουν εκρήξεις στον αγωγό αερίου Γερμανίας – Ρωσίας Nord Stream. Ο αγωγός καταστρέφεται, εκατομμύρια κυβικά αερίου εκλύονται στη θάλασσα και στην επιφάνειά της και η καταστροφή είναι μη επισκευάσιμη.
Τι κοινό έχουν όλες αυτές οι ενέργειες; Τον πόλεμο στην Ουκρανία και όσους ακολουθούν. Τον πλήρη διαχωρισμό Ανατολής – Δύσης.
Όλοι γνωρίζουμε πως μετά από μια περίοδο εντάσεων στην περιοχή της Ουκρανίας μετά το πραξικόπημα του Φεβρουαρίου του 2014 και την ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης της χώρας, ακολούθησε ένταση και αντιδράσεις στην ανατολική Ουκρανία για το γεγονός πως οι νεο-ναζί ανέλαβαν χωρίς εκλογές τη διακυβέρνηση, ενέταξαν στο κράτος τις ναζιστικές παρακρατικές ομάδες ενόπλων και άρχισαν τις εκκαθαρίσεις των ρωσόφωνων. Αυτή η κατάσταση έδωσε την αφορμή στη Ρωσία για να εισβάλει στην ανατολική Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου του 2022. Κύρια και διακηρυγμένη αιτία του πολέμου ήταν η προοπτική της ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Τα γεγονότα αυτά όμως, είναι αντικείμενο άλλου άρθρου, άλλης ανάλυσης.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία, πέρα από το πολιτικό, ιστορικό και ιδεολογικό υπόβαθρό του, έχει ένα σαφές πρακτικό αποτέλεσμα: Τόσο η Ρωσία, όσο και οι ΗΠΑ, αποκομίζουν καθημερινά γιγαντιαία καταγεγραμμένα κέρδη, αλλά και μη καταγεγραμμένες απώλειες. Τα κέρδη όμως είναι πολύ φανερά.
Η Ρωσία είδε την αξία του νομίσματός της να αυξάνεται διεθνώς. Στερήθηκε τις εξαγωγές αερίου και πετρελαίου προς τη Δύση, αλλά τις πολλαπλασίασε στην Ασία. Οι χώρες μέλη των BRICS αναγκάστηκαν από τις συνθήκες, να στηρίξουν άμεσα ή έμμεσα τη Ρωσία στο νέο διεθνές σκηνικό. Οι δε συνεδριάσεις των -διευρυμένων- BRICS, επιταχύνουν τις διαδικασίες για οικονομική και πολιτική ενότητα των μελών του Οργανισμού. Ακόμα και ο αποκλεισμός της Ρωσίας και της Λευκορωσίας από τους διεθνείς αθλητικούς αγώνες, διασκεδάστηκε με τη διοργάνωση των BRICS Sports Games από 12-23 Ιουνίου του 2024, όπου συμμετείχαν περίπου 3.000 αθλητές από περισσότερες από 50 χώρες.
Οι ΗΠΑ, αύξησαν κατακόρυφα τις πωλήσεις υγροποιημένου αερίου (που θεωρείτο εξαιρετικά ασύμφορο στο παρελθόν, σε ανταγωνισμό με το ρέων αέριο της Ρωσίας). Μέσω του ΝΑΤΟ δε, υποχρέωσαν τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης να παραχωρήσουν τον Σοβιετικής κατασκευής εξοπλισμό τους στην Ουκρανία και να αγοράσουν νέα αεροσκάφη, άρματα μάχης και λοιπό οπλισμό αξίας δισεκατομμυρίων, κυρίως από τις από τις ΗΠΑ (ακόμα και η Ελλάδα παραχώρησε εξοπλισμό και αγόρασε παροπλισμένα μέσα από τη Γερμανία).
Οι δε ισχυροί της ΕΕ μαζί με τις ΗΠΑ, έχουν αποκτήσει ήδη τα δικαιώματα για όλο τον πλούτο που παράγει η Ουκρανία και έχουν υποθηκεύσει με υπέρογκα δάνεια το μέλλον της χώρας. Η Ουκρανία πλέον τους ανήκει πραγματικά.
Οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν ρωτήθηκαν καν. Πολιτικοί σαν τον Μητσοτάκη και τη Μελόνι, είναι χαμηλόβαθμοι υπάλληλοι των ΗΠΑ.
Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, κανέναν δε συμφέρει να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Εκτός βέβαια από τους Ουκρανούς – αλλά ποιος νοιάζεται γι’ αυτούς;
Ο Πρωθυπουργός της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίτσο, πέρα από τις πολιτικές του παλινωδίες στο παρελθόν, έθεσε πρόσφατα στην ΕΕ το ζήτημα του περιορισμού των δαπανών για την Ουκρανία. Ένα αίτημα που μέσω δηλώσεων πολιτικών σε όλη την Ευρώπη, βρίσκει πολλούς συμπαραστάτες. Ειδικά μεταξύ χωρών που έχουν ήδη ζημιωθεί από την εξέλιξη της αγοράς ενέργειας και των εμπορικών σχέσεων με τη Ρωσία. Η παρ’ ολίγο δολοφονία του Φίτσο, έστειλε σαφές μήνυμα: Καμία αμφισβήτηση στην πολιτική των ΗΠΑ και της ΕΕ απέναντι στη Ρωσία και την Ουκρανία.
Το Ιράν, είναι η χώρα που είναι η πιο πιθανή να επέμβει πραγματικά στον πόλεμο εξόντωσης του Ισραήλ ενάντια στους Παλαιστίνιους (δήθεν ενάντια στη Χαμάς). Η επίσκεψη στο Αζερμπαϊτζάν και η συνάντηση με τον πρόεδρο Αλίγιεφ, κρύβει κινδύνους. Το Αζερμπαϊτζάν είναι η εναλλακτική λύση της ΕΕ για φτηνό φυσικό αέριο. Αν το Αζερμπαϊτζάν θελήσει να παραμείνει μακρυά από τη διαμάχη και να διατηρήσει καλές σχέσεις με Ρωσία και Ιράν, θα αποτελέσει πρόβλημα. Ο θάνατος του Ιρανού ηγέτη, με σαμποτάζ που πραγματοποιήθηκε επί Αζέρικου εδάφους πριν την απογείωση του ελικοπτέρου, έδωσε πολλαπλά μηνύματα. Στους Αζέρους: “προσέχετε τι κάνετε και με ποιους μιλάτε” και στους Ιρανούς: “δεν θέλετε να ασχοληθούμε μαζί σας, όπως κάναμε στο Ιράκ”.
Ο Τραμ, ξέρουμε όλοι τι πρεσβεύει. Είναι ότι πιο ακροδεξιό εμφανίστηκε ποτέ στην κεντρική εξουσία στις ΗΠΑ. Ένα από αυτά που προωθεί όμως, είναι η θεώρηση πως οι δαπάνες των ΗΠΑ για στήριξη του πολέμου στην Ουκρανία και η παρέμβαση σε άλλες χώρες, έχουν δυσανάλογο ισοζύγιο κερδών – ζημίας. Λέει πως θέλει να δαπανήσει αυτά τα χρήματα για την ανακούφιση του μέσου Αμερικανού πολίτη και τη στήριξη της εγχώριας παραγωγής. Ακούγεται λογικό. Οπότε, ο Τραμπ πρέπει να πάρει το μήνυμα: “Ακόμα και αν εκλεγείς Πρόεδρος, ξέχνα την αποχώρηση από τον πόλεμο της Ουκρανίας. Θυμήσου πως σκοτώσαμε τον Κένεντυ για να μην σταματήσει ο πόλεμος στο Βιετνάμ και τα κέρδη των κατασκευαστών πολεμικού εξοπλισμού”.
Ομοίως λογικό φάνηκε και όταν o Αμερικανός δημοσιογράφος Σέυμουρ Χέρς αποκάλυψε με στοιχεία, πως οι ΗΠΑ και η Νορβηγία ανατίναξαν τον αγωγό Νορντ Στρημ. Η καταστροφή του αγωγού που κόστισε δισεκατομμύρια και τον είχαν πληρώσει από κοινού Γερμανοί και Ρώσοι, απομάκρυνε διά παντός κάθε πιθανότητα να στηρίξουν οι Γερμανοί πολιτικές επαναπροσέγγισης Ρωσίας – ΕΕ, και να συνεχίσουν να επωφελούνται από τις χαμηλές τιμές με τις οποίες προμηθεύονταν το Ρωσικό αέριο. Οι δε Γερμανοί κυβερνώντες, φαίνεται πως συναίνεσαν στην ανατίναξη του αγωγού, υπακούοντας στους Αμερικανούς και γνωρίζοντας πως βλάπτουν τα μέγιστα τη χώρα και το λαό τους.
Οι “Δημοκρατικοί” των ΗΠΑ, στηρίζουν την πολιτική τους στην εμβάθυνση του νέου Θερμού πολέμου Δύσης – Ανατολής. Το ίδιο έκαναν και στο παρελθόν, το ίδιο κάνουν και τώρα. Οι Ανατολικοί, “σήκωσαν το γάντι” και οδηγούμαστε σε ακόμα πιο ζοφερό μέλλον, με τους πολέμους σε Ουκρανία, Παλαιστίνη, Υεμένη, να φαντάζουν ως μικρά επεισόδια σε σχέση με όσα θα συμβούν αργά ή γρήγορα, με ακόμα και την ύπαρξη του ΟΗΕ να απειλείται.
Η Αριστερά διεθνώς, έχει καταστεί ανάπηρη, κυρίως λόγω του ότι εκποίησε τα ιδεολογικά της προτάγματα και την αξιοπιστία της, χάριν της κυβερνησιμότητας. Έτσι ο λαϊκός κόσμος, στρέφεται μαζικά στην ακροδεξιά, σε Ευρώπη και Αμερική, ψάχνοντας λύσεις.
Η διαδικασία αυτή θα εξελιχθεί σε πρωτόγνωρα σύντομο πολιτικό χρόνο. Εμείς είμαστε έτοιμοι για την επόμενη μέρα;
Τάσος Πανταζίδης
14/7/2024
ΥΓ: Σε επόμενο άρθρο θα αναλύσω την προετοιμασία της Δύσης για την επόμενη μέρα, μια μέρα διακοπής σχέσεων με τις χώρες των BRICS, το ρόλο της Τουρκίας ως αντικαταστάτη της Κίνας, τη θέση που θα κρατήσουν οι Αραβικές χώρες, το ρόλο των Θρησκειών στο νέο πεδίο και άλλα πολλά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου